صندوقِ درآمد ثابت یا سپرده‌ی بانکی؟

هر دو یک کار می‌کنند: پولِ بی‌کارتان را جایی می‌گذارند که نوسان نداشته باشد و سودِ مشخصی بدهد. تفاوت در سه چیز است — نرخ، دسترسی به پول، و اینکه سود از چه روزی حساب می‌شود.

تفاوت‌های واقعی

دسترسی. سپرده‌ی بلندمدت اگر زودتر از موعد بسته شود، نرخش می‌شکند. واحدهای صندوقِ درآمد ثابت را هر روزِ کاری می‌فروشید و پولتان یکی دو روزه می‌رسد، بدونِ جریمه.

روزشمار بودن. در بیشترِ صندوق‌ها سود روزانه در ارزشِ واحد می‌نشیند؛ یعنی حتی اگر ده روز نگه دارید، همان ده روز سود می‌گیرید.

ریسک. سپرده‌ی بانکی تا سقفِ معینی تحتِ پوششِ صندوقِ ضمانتِ سپرده‌هاست. صندوقِ درآمد ثابت چنین تضمینی ندارد؛ دارایی‌اش اوراقِ دولتی و سپرده است و ریسکش کم، ولی صفر نیست.

این یعنی امسال پولی که در درآمد ثابت (یا سپرده، که نرخش معمولاً از این هم کمتر است) مانده، قدرتِ خریدش کم شده — نه به این خاطر که عددش کم شد، بلکه چون عددش کندتر از قیمت‌ها بالا رفت. در همین یک سال طلای ۱۸ عیار +137% بالا رفته است.

پس درآمد ثابت به چه درد می‌خورد؟

به درِ همان کاری که برایش ساخته شده: نگه‌داشتنِ پولی که به‌زودی لازمش دارید — اجاره‌ی سه ماهِ آینده، ذخیره‌ی اضطراری، پیش‌پرداختِ خانه‌ای که ماهِ دیگر می‌خرید. برای این پول، نوسانِ صفر مهم‌تر از بازدهِ بالاست. اشتباه آن‌جاست که کسی همه‌ی ثروتش را این‌جا نگه دارد و فکر کند «بی‌ریسک» است؛ در تورمِ بالا، این امن‌ترین راهِ از دست دادنِ آرامِ قدرتِ خرید است.

قاعده‌ی ساده

پولی که در یک سالِ آینده لازمش دارید: درآمد ثابت یا سپرده. پولی که سال‌ها کار ندارید: جایی که دست‌کم پا‌به‌پای تورم برود — طلا، ارز، سهام یا ترکیبشان. UWEALTH همین مرز را با نیازِ نقدینگیِ خودِ شما حساب می‌کند.